6 Ekim 2016 Perşembe

Affetmek En Başta Kendimize Yaptığımız Bir İyiliktir






 
Hepimiz zaman zaman birilerine kızar, öfkelenir, tavır koyarız, kin duyarız hatta nefret ederiz……..
Bu duygu durumumuz bazen kısa sürer, bazen uzatırız belki günlerce belki yıllarca….

Böyle uzatmaya meyilli olduğum zamanlarda, aklıma meşhur “çürük yumurta (ya da patates)" anekdotunu getirir, duygu durumumu tekrar değerlendirip olumlu yönde şekillendirmeye çalışırım…..




Anekdot şöyle;
Bir lise öğretmeni öğrencilerine, onlar için hayat deneyimi olacak bir role-play (canlandırma) yapma önerisinde bulunur. Öğrenciler bu öneriyi heyecanla kabul ederler.
"Öyleyse yarın hepiniz birer plastik torba ve 20’şer tane çok haşlanmış yumurta getireceksiniz” der öğretmen gülümseyerek.

Ertesi sabah öğrenciler, sıralarının üzerindeki haşlanmış yumurtalar, torba ve meraklı gözleriyle öğretmenin söyleyeceklerini beklemektedirler.
Öğretmen, “şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir yumurta alınız ve o kişinin ismini yumurtanın kabuğunun üzerine yazıp torbaya koyunuz” diye açıklama yapar……
Bazı öğrenciler üçer-beşer tane yumurtanın üzerine isim yazıp torbaya koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzını kadar dolmuştur.
Öğretmen ikinci açıklamasını yapar ve “bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbayı hep yanınızda taşıyacaksınız” der.

Aradan bir hafta geçmeden öğrenciler, “öğretmenim bu kadar ağır torbayı her yere taşımak çok zor”, “öğretmenim, yumurtalar kokmaya başladı, çevremizdeki insanlar rahatsız oluyorlar”, “öğretmenim hem sıkıldık, hem de yorulduk” diyerek şikayete başlarlar.
Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir; görüyorsunuz ki, affetmeyerek aslında kendimizi cezalandırıyoruz, ruhumuzu ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz ve affetmeyi karşımızdakine bir iyilik olarak düşünüyoruz.

Halbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir, duygularımızı ve bizi özgürleştirir……
 
Bu anekdot, kızgın, kırgın anlarımda duygu durumumu yönetebilme konusunda beni her zaman olumlu yönde etkiler. Ama itiraf ediyorum, bazen uzun süre taşıdığım yumurtalar oluyor maalesef…..

3 yorum:

  1. şahane bir hikaye bu. ne kadar doğru. oysa... ömür boyu bu yükle yaşayanlar var.
    sahiden çok fena.

    YanıtlaSil
  2. Keyif Veren Bir Paylaşım, Emeğinize Sağlık

    YanıtlaSil
  3. Olgun insan affetmeyi borç, iyilik etmeyi farz olarak kabul eder.

    YanıtlaSil