Güzel bir yemek masasında
sevdiklerimizle birlikte oturmak dünyanın en güzel ve en mutlu hissettiren
aktivitesi olsa gerek.....
Evde, piknikte, şehirde, köyde
nerede olursak olalım eğer masamızda tertemiz ve güzel kumaş bir örtü
serilmişse mutluluktan uçarım kesinlikle. Böyle bir masada içime yaşama sevinci
dolar….
Çocukluğumda önce desenli
muşamba, daha sonra dantel plastik masa örtüleri çok modaydı, çevremizdeki
herkes gibi annem de masamıza plastik örtü sererdi.
Hiç sevmezdim bu örtüleri
hatta gıcık olurdum......
Çünkü yemek bitince o plastik örtüyü en az beş defa silme
görevini annem bana vermişti. Önce kuru, sonra sıcak sabunlu suyla, sonra nemli
bezle, sonra şöyle……
Nasıl lüzumsuz iş gücü kaybı anlatamam, yarım saat
silerdim yine de anneme beğendiremezdim.......
İz bırakmış bir ergenlik anısı….
Mecburi hizmete gidince ilk defa
kendi evim olmuştu. Biraz tembelliğimden (pratiklik desem daha iyi
olacak) biraz da görsel zarafetinden dolayı kumaş masa örtüsü kullanmaya
başladım. Hem şık, hem temiz hem de çok kolay. Kırıntıları bulaşık makinesi
veya lavaboya çırpıp hooooop çamaşır makinesine atıyorsunuz, işlem tamam.
Defalarca silme derdi yok….. Her öğünde değişik, çeşit çeşit, rengarenk masa
örtüleri sermek çok iç açıcı oluyor, biraz da iştah açıcı…..
Beni tembellikle suçlayan annem
bile kumaş masa örtüsü kullanıyor yıllardır. Maddi durumu, sosyal statüsü
oldukça iyi olduğu halde hala dantelli plastik masa örtüsü kullanan
arkadaşlarım beni çok şaşırtıyor. Bayram, yılbaşı, doğum günü, seyahat dönüşü,
falan günü, filan günü bahane edip bu arkadaşlarıma bol bol masa örtüsü hediye
ediyorum. Ama bazıları ısrarla plastik masa örtüsünü defalarca silerek
kullanmaya devam ediyorlar. Allah akıl fikir versin. Onlar gerçekten umutsuz
vaka…….
Can
Yücel'in "Sağlık Olsun" şiirindeki gibi;
“Yemeğin ne olursa olsun, masanda illaki kumaş örtü olsun” diyorum……
