100. Yazı; Nice Yıllara, Nice Yazılara ve Nice Okurlara İnşallah.......

Zaman göz açıp kapayana kadar geçmiş yine…..

Blog yazmaya başlayalı tam bir sene olmuş......
Sevgili Hayal Kahvem'in yüreklendirmesi ve blog açmak için yardımı sayesinde bu yolculuğa 7 ağustosta başlamıştım.....
Başlarda pek hevesliydim, daha doğrusu “sonradan görmeler gibiydim” ve bloğumu açıp açıp bir sanat eseri seyredercesine bakmaya bayılırdım……

Sonraki aşama ise az takipçimin olması nedeniyle bozulma aşaması, havam söndü ve sonradan görmeliğim geçti......
Sevgili Hayal Kahvem, kimseye söyleme, bu ayrı bir yaşam alanın olsun dediği için gizemli bir blogçu oldum, kimliğim hakkında bilgileri gizledim, hiiiiiiç kimseciklere bir bloğumun olduğunu ve yazılar yazdığımı söylemedim……

Baktım ki Hayal Kahvem'den başka okuyan yok, eş, kardeşler, kanka  beş altı kişiye “biliyor musun, benim bir bloğum var, okursan sevinirim, ama sakıııın kimseye söyleme” diye büyük bir sır verircesine bloğumun adını söyledim……

Heyhat, benim bloğumu sadık “sayıyla 5- yazıyla beş” takipçiden başka kimsecikler okumuyordu.....
Hayal Kahvem, Jasmin, Pelin Pembesi, İzmirli ve Nalan en sadık takipçilerim, beni desteklemek için, yüreklendirici ve güzel yorumlar yazıyorlar…..

Sağolsunlar, var olsunlar canlarım benim….

Bazı yazılarıma günlük koşuşturmaca içinde vakit bulup yazamadıklarında veya yorum yazmaktan sıkılıp ara verdiklerinde hemen arayıp hesap sordum utanmadan sıkılmadan.....
Baybars, Sarı Mavi  ve Karalamacalarım ise arasıra bir kaç kelime ile de olsa varlıklarını hissettiriyorlar sağolsunlar...
Bir de bloğumu okuduklarını fakat yorum yazmayı sevmediklerini söyleyen bazı arkadaşlarım var (hani gizlice söylediğim)…..

Galiba var?

Benden çekindikleri için takip ettiklerini söylemek zorunda kalan sevgili samimi arkadaşlarım….

Hepinize çok çok çok teşekkür ediyorum.....

Sağolun, varolun.....

 

 

 

Sizlerin yorumlarını nasıl bir heyacanla ve merakla bekler oldum bilemezsiniz, bende kelimelerle anlatamam....
Denetleme bekleyen yorumlar ikonuna bastığımda genellikle "Bekleyen yorum yok" yazıyor ya, o zaman çok bozuluyorum…..

Kös kös kapatıyorum bloğu, birazcıkta kırgınlıkla.....

Amaaaaa bir yorum varsa eğer,  nasıl bir sevindirik oluyorum çocuklar gibi,  tıpkı özenle baktığım çiçeğim tomurcuklanmış gibi, tıpkı follukta yumurta bulmuş gibi “çok iyi” hissediyorum.....
Hele birden fazla yorum gelmişse deymeyin keyfime o zaman, kendimi ödül almış gibi hissediyorum....

Blog yazmak böyle heyecanlı ve keyifli bir şeymiş meğer....
Bir yılda 100 yazı ve 10.830 okunma, hiç te fena değil.....

Allah bereket versin…..

Twitter'da Trending Topic (TT) olanlar gibi bende blog yazılarımın onyüzbinmilyon kere okunduğu günlerin hayaliyle yaşıyorum, çünkü ben bir hayalciyim sizler de hayalcinin arkadaşısınız……
İşte sevgili takipçilerim (ayıp olmasa bir köşe yazarı edasıyla okurlarım diyeceğim) bende ki durum böyleyken böyle.....
İnşallah yazdıklarımı her zaman okursunuz ve daha çok yorum yazarsınız bundan böyle bi zahmet......

Lütfen yaniiiii……